Lettertype dyslexie
Nederlands

Spijt

Carry Slee (auteur)

Spijt

Carry Slee (auteur)
Doelgroep:
Vanaf 12-14 jaar
Omdat hij het veel te druk heeft met zichzelf, komt David de dikke Jochem niet te hulp als hij gepest wordt. Als het te laat is, krijgt hij spijt. Vanaf ca. 13 jaar. In lettertype Dyslexie.
Extra onderwerp
zelfmoord
Titel
Spijt
Auteur
Carry Slee
Taal
Nederlands
Uitgever
Deventer: Uitgeverij Dyslexion, © 2016 | Andere uitgaves
150 p.
ISBN
9789463241274 (hardback)

Andere formaten:

Besprekingen

David doet niet mee aan het treiteren van dikke Jochem, maar hij doet ook niets om het te verhinderen. Heel veel spijt krijgen hij en zijn klasgenoten daarvan als het te laat is en Jochem zichzelf heeft verdronken. Verliefdheid, onderlinge machtsverhoudingen, onzekerheid over je uiterlijk, spanning rondom repetities en rapporten, uitgaan in het weekend, maar vooral hoe sadisme en wreedheid altijd om de hoek liggen, zijn de componenten van dit realistisch geschreven verhaal over een klas middelbare scholieren van ongeveer vijftien jaar. Qua onderwerp een zwaar verhaal, maar de uitwerking is - hoewel hier en daar wat emotioneel - nuchter, herkenbaar en evenwichtig. Een prima boek, geschikt om als uitgangspunt te nemen voor een discussie over bovengenoemde onderwerpen. Prijs van de Nederlandse Kinderjury 1997, Prijs van de Jonge Jury 1998. Verfilmd in 2013. Vanaf ca. 13 jaar. Gedrukt in lettertype Dyslexie.

Over Carry Slee

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Roy van Ingen

Carolina Sofia (Carry) Slee (Amsterdam, 1 juli 1949) is een Nederlandse kinderboekenschrijfster. Veel van haar boeken zijn verfilmd. Ze schrijft ook boeken voor volwassenen.

Inspiratie

Haar boeken zijn gebaseerd op tieners, die problemen hebben met hun omgeving en zich zo steeds dieper in de nesten werken, of op kleuters die niet begrijpen waarom mamma zo vreemd doet en waar ze die plotselinge dikke buik vandaan haalt, maar ook op kinderen rond negen jaar, die zich verbazen over het feit dat de groep-achters zo stoer zijn.

Voor haar eerste boeken zijn haar eigen dochters een belangrijke inspiratiebron. Voor Verdriet met mayonaise heeft ze veel gebruik gemaakt van de verhalen waar een dochter mee thuiskwam. De sfeer in de klas in het boek was precies die in de klas van de dochter. Het nare meisje Simone baseert Slee op een buurmeisje, dat haar dochters heel vervelend vonden.

Als haar dochters ouder worden, l…Lees verder op Wikipedia