Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Watervrees tijdens een verdrinking

+1
Watervrees tijdens een verdrinking
×
Watervrees tijdens een verdrinking Watervrees tijdens een verdrinking

Watervrees tijdens een verdrinking

Phoebe, de echtgenote, Grote Geliefde en sinds negentien jaar vaste partner van de schrijver, heeft hem verlaten. Dit laat z'n wereld op z'n grondvesten schudden. Wat doe je als de vrouw die je bestaan bepaalt de deur uit loopt? Als ze op haar voorwaarden toch nog in je leven wil blijven? En als de eindeloze eenzaamheid je nieuwe compagnon wordt?
Titel
Watervrees tijdens een verdrinking
Auteur
Herman Brusselmans
Taal
Nederlands
Editie
2
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2012
269 p.
ISBN
9789044620641 (paperback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Besprekingen

Liefdesverdriet zorgt voor scherpe pen

Het is uit met Tania en dat maakt Brusselmans gek van liefdesverdriet. Het levert een boek op dat de lezer bij de strot grijpt en doet hopen dat de grote schrijver nooit meer van straat raakt.

Herman Brusselmans is een unicum. Niet alleen herken je na één zin zijn schrijfstijl, je kunt ook voorspellen waar zijn boeken over zullen gaan. Lopen we even het rijtje af: Brusselmans speelt meestal zelf een rol in zijn boeken. De hoofdpersonages zijn vaak seksistische, crypto-racistische, nihilistische opportunisten. Vrouwelijke BV's worden driftig achterlangs in de poes genaaid. Er worden genoeg sigaretten gerookt om het gat in 's lands begroting in een oogwenk te dichten en en passant wordt de vloer aangeveegd met halftalenten die de publieke scene bevolken.

Wie Brusselmans koopt, krijgt ontspannende lectuur die, door de weergaloze stijl, ook literatuur wordt. Elk jaar verschijnt er minstens één, maar vaak meer dan één boek van zijn hand. En steevast zegt de lezer: vroeger was hij toch beter. Met vroeger wordt dan verwezen naar de beginjaren van de nu 55-jarige schrijver: De man die werk vond (1985), Heden ben ik nuchter (1986) of Zijn er kanalen in Aalst (1987). In die…Lees verder

Geen meisje dat van me houdt

In Watervrees tijdens een verdrinking probeert Herman Brusselmans zijn gebroken hart te lijmen en breekt hij tegelijkertijd een beetje dat van ons.

De tijd waarin de rouwcurve van Kübler-Ross als het evangelie voor elk verwerkingsproces werd beschouwd, ligt al een tijdje achter ons. Rouw is geen lineair proces waarin ontkenning, boosheid, vechten, depressie en aanvaarding elkaar netjes opvolgen. Wie daar niet van overtuigd is, moet Watervrees tijdens een verdrinking lezen, het jongste boek van Herman Brusselmans. Vlaanderens bekendste auteur schrijft daarin de breuk met zijn geliefde van zich af.

Anderhalf jaar zijn Phoebe en hij uit elkaar en het liefdesverdriet is nog altijd even verpletterend. Phoebe is sinds jaar en dag de naam die Brusselmans in zijn boeken aan echtgenote Tania De Metsenaere geeft. Ontkennen dat het wellicht over is, doet hij niet, maar het einde van het rouwproces is niet in zicht. 'Ooit ga ik daarover een dik boek schrijven', staat er. 'Nu is de wond nog te vers, de woede te krachtig, de rouw te diep, de haat te ingrijpend, de onverschilligheid te heftig, de neiging tot het ruïneren van een voorbi…Lees verder

Herman Brusselmans overwoog nieuwe roman niet uit te geven

Herman Brusselmans (54) heeft met Watervrees tijdens een verdrinking zo'n persoonlijke roman geschreven dat hij en zijn ex-vrouw Tania De Metsenaere(47), over wie dit schrijnende boek gaat, overwogen het niet te publiceren.

In zijn 57ste boek vertelt Brusselmans over een schrijver die met verdriet en woede terugkijkt op het verlies van zijn echtgenote, Phoebe. Dat is de naam die Brusselmans al vaker heeft gebruikt wanneer het over zijn echte vrouw gaat. Bijna twee jaar terug besloot die er na 18jaar uit te trekken.

Brusselmans verhult niet dat de roman autobiografisch is. 'Het is en blijft fictie, maar het gaat natuurlijk over Tania. Ik schreef dit boek in mijn donkerste periode. Ik zat toen vol verbijstering, onbegrip en boosheid om haar weggaan en dat heeft zijn weg gevonden naar deze bladzijden. Omdat ik Tania van het voetstuk haal waarop ik haar altijd heb gezet, moest zij natuurlijk de eerste zijn om dit te lezen. Ze schrok ervan en we hebben met het idee gespeeld dit boek in te houden. Maar in onderling overleg beslisten we het toch uit te geven. Het is tenslotte een roman en schrijven is mijn broodwinning.'

Brusselmans zegt dat Tania nu blij is met die beslissing. 'Ze merkt dat ik h…Lees verder

De nieuwe roman van de Vlaamse veelschrijver bevat weer veel van hetzelfde: de hoofdpersoon is Herman Brusselmans zelf en hij vult zijn dag met sigaretten roken, mismoedig nadenken over het leven en briljant ouwehoeren. Dit keer is het uitgangspunt verdrietig: de schrijver is na achttien jaar verlaten door zijn vrouw Phoebe. Zij heeft ook hun hondje meegenomen dus hij is op zichzelf aangewezen. Een hard gelach en Herman Brusselmans gaat dus op zoek naar een nieuwe vriendin. Hij gaat vaak naar het café en spreekt met meisjes van wie hij hoopt dat ze misschien zijn vriendin willen worden. Ook droomt hij van Carice van Houten en overweegt hij te verhuizen naar Amsterdam. Terugkerende elementen zijn de schrijvers Jan Wolkers, Marcel Proust en Haruki Murakami, de gebroeders Wright, een klosje garen en tante Malvina. Voor liefhebbers weer een boek om schaterlachend uit te lezen. Kleine druk.

Over Herman Brusselmans

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Herman Frans Martha Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Belgisch schrijver, dichter en columnist.

Biografie

Brusselmans werd geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

Schrijverschap

In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhale…Lees verder op Wikipedia