De Pruimelaarstraat

Louis Van Dievel (auteur)
Begin jaren 1970 maakte Staf Van Eyken, alias 'de Vampier van Muizen', de streek van Mechelen onveilig als moordenaar en verkrachter. De arrestatie van de gevreesde seriemoordenaar zet de buurt op zijn kop: relaties beginnen te schuiven, maskers vallen af, goedbewaarde geheimen komen aan het licht en brengen sommige buurtbewoners in het nauw.
Titre
De Pruimelaarstraat
Auteur
Louis Van Dievel
Langue
Néerlandais
Éditeur
Antwerpen: Houtekiet, 2006
371 p.
ISBN
90-5240-885-8

Plusieurs formats:

Commentaires

VRT-journalist Louis van Dievel scoorde eerder goed met originele romans als Happy days en Ik ben de vuilnisman, geschreven in een originele stijl die aansluit bij de roman noir. In zijn nieuwste gaat hij op die ingeslagen weg verder, maar meer dan in vorige romans gaat de auteur dieper in op zijn eigen ervaringswereld, en brengt hij op knappe en intrigerende wijze inkijkjes in de levenswijze, de verzuchtingen, de angsten en vooroordelen van de modale Vlaming van de jaren '70. De kapstok waar de auteur dit alles aan ophangt is de aanhouding van Gustaaf Van Eyken (bijgenaamd 'de vampier van Muizen), n.a.v. meerdere verkrachtingen en drie lustmoorden. Van Eycken werd in 1973 veroordeeld tot de doodstraf, die werd omgezet tot levenslang. De auteur was buurjongen van deze man, die woonde in de Pruimelaarstraat in Bonheiden, nabij Mechelen.

De vermelding vooraan in het boek dat "Iedere gelijkenis met bestaande personen en feiten berust op toeval" maakt duidelij…Lire la suite
Als er een meervoudig verkrachter en moordenaar in een Vlaamse volksbuurt blijkt te wonen, is het wankele evenwicht verstoord en komen allerlei zaken aan de oppervlakte die tot dan toe verborgen zijn gebleven. Dit boek vertelt het (op de werkelijkheid gebaseerde) verhaal van een volksbuurt tijdens het proces tegen de vrouwenmoordenaar. Het beschrijft het leven in het begin van de jaren '70 van de 20e eeuw, maar het lijkt veel verder geleden. De vertelstijl doet aan Boon denken ('Kapellekensbaan') het wisselend perspectief aan hetzelfde procedé bij Hugo Claus. Hoewel het qua schrijven niet aan deze voorbeelden raakt, is het gaandeweg een beklemmend boek, waarbij het vermogen om het vertellen vanuit steeds wisselende personen vaak extra spanning oplevert. Het is geen opgewekt boek, het beschrijft een hard, grof, primitief volksleven, met weinig mogelijkheden tot ontsnappen. Een indringend tijdsbeeld van een gedoemde buurt. Normale druk. De auteur (1953) is journalist bij de VRT.