Livre
Néerlandais

Precies goed voor twee

Tracey Corderoy (auteur), Rosalind Beardshaw (dessinateur)
Public cible:
3-5 ans et plus
Genre:
Hond heeft genoeg aan zijn blauwe koffer. Muis wil zijn spulletjes graag bekijken en met hem spelen. Als Muis weer weg is, heeft Hond ineens het gevoel dat hij iets mist. Oblong prentenboek met sfeervolle, zachtgekleurde illustraties. Vanaf ca. 4 jaar.
Titre
Precies goed voor twee
Auteur
Tracey Corderoy
Dessinateur
Rosalind Beardshaw
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
Just right for two
Édition
1
Éditeur
Hasselt: Clavis, 2014
[30] p. : ill
ISBN
9789044821482 (hardback)

Commentaires

Hond heeft een blauwe koffer, daarin zitten al zijn speciale spulletjes: een keitje, een goeie stok, een kriebelveertje. Kortom alles wat hij nodig heeft. Dan is daar opeens Muis die zijn spulletjes wil zien. Schoorvoetend geeft Hond toe. Ze spelen heel even verstoppertje, dan gaat Muis weer. Opeens vindt Hond het stil in het bos. Hij heeft het gevoel dat hij iets mist. Gelukkig vindt hij Muis, die wel wil helpen zoeken naar dat ene speciale ding. Opgewekt en fraai vormgegeven oblong prentenboek, met op het omslag details in goudkleurig glinsterfolie. De prenten in gemengde techniek (collage en verf) en pasteltinten, meestal over een dubbele pagina, zijn sprekend, vrolijk, lief en met oog voor detail gemaakt. De geknipte delen (bomen, planten en details) maken de prenten speels en eigen van karakter. De tekst staat in de illustraties, in wisselende grootte voor nadruk, en is levendig maar kort, passend bij de doelgroep. Fijn prentenboek voor kleuters over alleen/samen zijn, delen en h…Lire la suite

Precies goed voor twee

'Precies goed voor twee' is een lief prentenboek over twee dieren die vriendschap sluiten. Hond denkt dat hij alles heeft wat hij nodig heeft. Hij is perfect gelukkig in zijn eentje met al zijn lievelingsspulletjes in een blauwe koffer, waarop hij ook perfect alleen kan slapen. Maar op een dag ligt Muis 's morgens naast hem. Muis wil graag zijn spulletjes even zien. Hond geeft toe: “Heel even dan”. Daarna spelen ze nog verstoppertje samen, tot Muis weg gaat. Toen werd het opeens wel erg stil in het bos. Een poging om zichzelf op te vrolijken door naar zijn spulletjes te kijken, mislukt grandioos. Er is iets mis! Misschien weet Muis wel wat er scheelt. Hond vindt Muis gauw en hij bekent dat er toch iets is dat hij mist. Na wat zoeken, komt Hond tot het besef: Jij bent dat ene speciale ding dat ik nog miste! En hoewel Muis zichzelf niet zo speciaal vindt, besluit ze toch om bij Hond te blijven. Voortaan keken Hond en Muis samen naar de maan. Zij aan zij zaten ze op de grote blauwe koffe…Lire la suite